Irken Yahudi Olmak ve Mumsöndü (?) Merasimi

Sayın … Bey, Son mesajınızda çok önemli konulara temas ettiniz. Bunları iki kategoriye ayırarak, yaptığım incelemelerin sonuçlarını tarafınıza iletmeme müsaade ederseniz sevinirim. 1- Ilgaz Bey’in ısrarının nedeni / Yahudi dininde ırkın önemli olmayışı 2- Mumsöndü iddiaları gerçek mi?

”Ilgaz Zorlu, Yahudi kökenli olanların ayrı bir kategoriye konulması gerektiğini biliyor ve bu ayrıcalığı istiyor. Bali bunun sanki Yahudiliğe kabul edilişte sözkonusu olduğunu söylüyor, fakat benim edindiğim intiba bu değildir. Zorlu sadece geçiş süreci farklı olsa neden bu kadar ısrarlı olsun?” diyorsunuz. 1- Yazar Rıfat Bali, ”Yahudi dinine kabul edilişte Yahudi kökenli olmanın ayrıcalıklı bir durum yarattığını” iddia etmiyor, sadece Ilgaz Zorlu beyin böyle algıladığını ifade ediyor. Ilgaz bey medeni cesareti nedeniyle çok takdir ettiğim bir insandır. Fakat bazen duygusallığının gerçekleri görmesine mani olduğunu düşünüyorum. Yahudi kökenli olmak tek başına ”Giyur li Humra” işlemiyle Yahudiliğe kabul edilmeyi sağlamıyor. Bu işlem geçen mesajda da ifade ettiğim gibi sadece çok özel durumlarda uygulanıyor. Yahudiliği tartışmalı olan gruplar ya da insanlar için uygulanıyor. Fakat Yahudi şeriatına göre Sabetaycıların Yahudilikleri tartışmalı bile değildir. Onlar KESİNLİKLE Yahudi değildir. Sabetaycılar geçmişte Yahudilikten kendi rızalarıyla ayrıldıkları için eğer tekrar Yahudi olmak istiyorlarsa ANCAK 1 sene kadar süren bir dini eğitimden geçip dinin icaplarını yerine getirirlerse Yahudi kabul edilebilirler. Yani bir Hıristiyan ya da Budist nasıl Yahudi olabiliyorsa, onlar da ancak öyle Yahudi olabilirler. DİNİ EĞİTİMLE. Yahudi kültüründen gelmeleri, Yahudi soyundan gelmeleri kendilerine ayrıcalıklı bir statü kazandırmıyor. Ilgaz bey şimdiye kadar bu gerçeği ısrarla gözardı etmişti. Fakat, mahkeme kararı lehine sonuçlandıktan sonra, Yahudi DİNİ EĞİTİMİ aldığı için, Hahambaşılıkça da Yahudi dinine kabul edilmiştir. 4 Şubat, 2001 tarihli Hürriyet gazetesinin konuyla ilgili bir sorusunu Ilgaz bey şu şekilde yanıtlamıştır. http://www.hurriyet.com.tr/hur/turk/01/02/04/turkiye/14tur.htm Zorlu, ‘‘Bu karar kendilerini Yahudi kabul eden diğer Sabetaycıların da önünü açacak mı?’’ sorusuna ise ‘‘Hiç zannetmiyorum. Çünkü beni zorlukla kabul ettiler. Kabul edilmemin nedeni İsrail’de DİNİ EĞİTİM almış olmam ve bir Yahudi gibi yaşamamdı’’ yanıtını verdi. Demek ki Yahudi kültüründen ve soyundan gelmesinin Yahudiliğe kabul edilmesinde hiçbir rolü olmadığını artık o da kabul etmiştir. Sadece İsrail’de DİNİ EĞİTİM aldığı için Yahudi dinine girebilmiştir. ”Giyur li Humra” işleminin Sabetaycı olup da kendini Yahudi hisseden insanlara uygulanamayacağı bir kez daha kanıtlanmış bulunmaktadır. http://www.matbuat.com/konular/soylesiler/ilgaz1.htm (Sayfa açılmıyor) Alternatif Link ”Benim istediğim tek şey Türkiye’li Sabetaycılara da bu giyurun (Giyur li Humra) uygulanması. Bizim İspanyol konverzolarından bir farkımız yok ki.” http://www.sabetians.com/bali.html (Site kapandı) Alternatif Link RİFAT N. BALİ’YE VERİLEN YAYIMLANMAMIŞ BİR YANIT adlı makalesinde aynı şekilde Ilgaz Zorlu bey; ”Sabetaycılar için SEMBOLİK BİR GİYUR (Giyur li Humra) yapılması gerektiği konusunda ben kitabımın çeşitli yerlerinde tartışmalar getirdim” demiştir. Ilgaz beyin bakış açısını anlamak gerekir. Tabii ki Yahudiliğe geçiş sürecindeki farklar konusunda duyarlı ve ısrarlıdır. Bu çok doğaldır. Çünkü, Yahudi dini eğitimi çok zahmetli bir işlemdir. Önce İbranice öğrenmeyi, sonra da aylar boyunca Tevrat ve dini kaideler hakkında bilgilenmeyi gerektiren, Yahudiliğin tüm şartlarına uymayı emreden, adayın yaşantısını dinine göre düzenlemesini zorunlu kılan bir süreçtir. Bu süreç bir seneye kadar uzayabilir. Bu yol kendisi gibi Yahudiliğe geçmek isteyen diğer Sabetaycı kökenli insanlar için hiç de cazip bir yol değildir. Fazlasıyla laik – seküler bir yaşam tarzı benimsemiş olan Sabetaycıların böylesine zor ve çetrefil bir süreçten geçmek isteyeceklerini düşünmek hayal olur. Bu nedenden dolayı Ilgaz bey şimdiye kadar ”Giyur li Humra” gibi sembolik bir kararla Yahudiliğe kolay yoldan geçilebilmesinin yolunu açmaya çalışmıştı. Ancak başarılı olamadı. Bundan sonra Ilgaz Bey gibi Sabetaycı kökenden gelen biri Yahudi dinine kabul edilmek isterse, önce dini eğitim almak zorunda kalacaktır. Onlara özel bir muamele yapılmayacaktır. Yani Yahudi soyundan gelmeleri Yahudiliğe kabul edilmelerinde hiçbir avantaj sağlamayacaktır. Bir Budist, bir Hıristiyan nasıl Yahudiliğe kabul ediliyorsa, bir Sabetaycı da aynı kategoride ele alınarak aynı prosedürden geçirilecektir. Yahudi dininde insanların geldikleri ırk kesinlikle önemli değildir. Örnek olarak daha önce sözünü ettiğim Falaşaları verebilirim. Bu insanlar yüzyıllar önce Yahudiliği benimsemiş fakat ırken Etyopyalı olan zencilerdir. İsrail’e ilk geldiklerinde Yahudilikleri tartışmalı olduğu için ”Giyur li Humra” işleminden geçerek Yahudi dinine kabul edilmişlerdir. Bu sembolik bir işlemdi. Yüzyıllar boyunca Yahudilik inancına bağlı oldukları anlaşılmasına rağmen, evlenme boşanma gibi işlemlerde Yahudi şeriatını tam uygulamadıkları saptanmıştı. Bu da, bu evliliklerden doğan insanların ”mamzerim – gayrimeşru” olabilecekleri şüphesini doğurduğundan hahamlar, Falaşaların toplu bir ”Giyur li Humra” işleminden geçirilmelerini uygun bulmuşlardı. Bu merasimde kısa bir dua okunur, ruhun temizlenmesi için bir banyoya girer çıkarsınız ondan sonra Yahudiliğe geri kabul edilirsiniz. Bu uygulanan bir dine dönüş merasimidir. Gördüğünüz gibi Halakhah’ya (Yahudi şeriatı) göre ”ırken” Yahudi olanlarla ”sonradan” Yahudiliği benimseyenler arasında hiçbir fark yoktur. İmtiyazlı Yahudi, imtiyazsız Yahudi kavramları bulunmamaktadır. Yahudi soyundan gelen Sabetaycılara ”Giyur li Humra” işlemi uygulanmazken (Yahudi inancıyla KESİNLİKLE bir ilgilerinin kalmadığı kabul edildiği için) ; aynı işlem Yahudilikleri TARTIŞMALI olan Etyopyalı zencilere uygulanabilmektedir. Ilgaz beyin yazılarında Yahudi hahambaşılıklarına ve de İsrail’e neden bu kadar çattığını anlamak için kahin olmaya gerek yok. Onun bakış açısına göre Yahudiler, Sabetaycılar aleyhinde bir çifte standart içindedirler. Halbuki aslında Yahudiler, Halakhah’ya (Yahudi şeriatına) göre doğru bir karar verdiklerine inanmaktadırlar.  ”Sabetaycıların Yahudi kabul edilmeyişlerinin sebebi olarak bir kitapta çarpık cinsel ilişkileri ve “dört gönül bayramı” dedikleri gelenekleri sebep gösteriliyor. Yani ırken saf Yahudi kabul edilmedikleri ifade ediliyor. Ben şahsen bu konunun Yahudilerce açıkça itiraf edilmesini beklemiyorum. Çünkü bu durum onların Yahudi kökenli olmayan Yahudiler ve diğer din mensupları önünde güvenilirliklerini sarsar. Bu yüzden gizliyor olabilirler” diyorsunuz. 2- 100 yıl öncesine kadar, Kuzu Bayramı denilen 21 Mart’ı 22 Mart’a bağlayan gecede (dört gönül bayramı ?) Sabetaycı evli çiftlerin toplanarak eş değiştirdikleri ve mum söndü yaptıkları iddiaları vardır. Bu iddialar yaşanmış olsaydı bile yine de ”ırkları” bozulmuyordu. Çünkü iddialara göre Sabetaycı olmayan kişilerle cinsi münasebet kurulmuyordu. Şayet mumsöndü iddiaları doğru idiyse burada ırkın bozulması değil dinin bozulması olayı vardır. Yahudi şeriatına göre gayrimeşru ilişkiden doğan çocukların soyundan gelenler 10. nesle kadar Yahudilerin dini cemaatlerinden dışlanıyorlardı. Zina en büyük günahlardan sayıldığından, sadece zina yapanları cezalandırmak yerine, o kişilerin soyundan gelenlere nesiller boyunca farklı muamele yapılıyordu. Zaten Selanik’te 1915-1918 arasında Yahudiliğe geçmek isteyen birkaç Sabetaycı, bu iddialar yüzünden oradaki Hahambaşılıklarca iki kez reddedilmişlerdi. ”Türkiye’de yaşayanlarla hiçbir bağı olmayan Yunan Selanik’inin dönmelerinden birkaçı, geleneksel Yahudiliğe dönmeyi denediler. Şehrin hahamları durumu öğrenince, bu durumun tarikatın bazı örf ve adetlerinin muhalif olduğu olayını öne sürerek dini formaliteleri yapmayı reddettiler. Ret etmelerinin sebebi, karıların değiştirildiği büyük mumların söndürülme törenini ima etmeleri ve bu törenin bu birliklerden doğan çocukların meşruiyetini müphem bırakması nedeniyle, ”gayrimeşruluk (mamzerim) asla ebediyetteki birliğe katılamayacak, hatta onuncu nesli bile ebediyetteki birliğe katılamayacak” diyen Tevrat ayetine (Tesniye 23:2) ters düştüğünü öne sürmeleriydi.” ”Sabetay Sevi ve Sabetaycıların Gelenekleri” Zvi-Geyik Yayınları / Etnik Kültürlerin Dinsel Kaynakları Serisi Ağustos 2000 – İlk Baskı 1935 İstanbul – Sayfa: 107 Kuzu Bayramı’nın böyle bir içeriğe sahip olduğunu gösteren ya da kanıtlayan hiçbir belge yoktur. Bu iddialar ilk kez, 8 Ocak ve 18 Ocak 1924 tarihli Vakit gazetesinde yayınlanan Karakaşzade Mehmet Rüştü Bey’in ifadeleriyle ortaya atılmıştır. 15 Eylül ve 15 Ekim 1925 tarihli Resimli Dünya Mecmuası’nda yine Karakaşlar kolundan geldiği söylenen Meziyet Hanım adlı birinin anlattıkları bu iddiayı tekrarlamaktadır. 15 Kasım 1925 tarihli Resimli Dünya Mecmusı’nda ise Kapancılar zümresine mensup bir genç olduğu söylenen biri ”mum söndürme merasiminin” Karakaşlar zümresinde devam eden bir adet olduğunu sandığını fakat Kapancılar zümresinde böyle bir adetin tatbik edilmediğini belirtmiştir. Demek ki o tarihte böyle bir adet halen uygulanıyor idiyse bile bu durum sadece Karakaşlar zümresi için geçerliydi. Yakubiler daha o yıllarda çoktan asimile olup Türkleşmişlerdi. Kapancılar ise Kuzu Bayramı’nı kutluyor fakat eş değiştirme merasimini tatbik etmiyorlardı. Gerschom Scholem adlı İsrailli bir profesörün yazdığı ”The Crypto Jewish Sect of the Dönmeh” adlı uzun araştırmasında, bu adetin 1900’lü yılların başında tüm Sabetaycılar tarafından yürürlükten kaldırıldığını ifade etmektedir. ”The Messianic Idea in Judaism nd other Essays On Jewish Spiriuality” Gerchom Scholem – Schocken Books, New York. 1995 The Crypto-Jewish Sect of the Dönmeh (Sabbatians) in Turkey, sayfa 142-166 Ilgaz Zorlu bey, ”Evet, Ben Selanikliyim” adlı kitabında, Kuzu Bayramı’nda eş değiştirme şeklinde dini bir merasim yapıldığına dair iddiaların yazılı kaynaklara dayanmadığını belirterek yaşlı bir cemaat üyesinin kendisine anlattığı bilgileri aktarmıştır. ”Buna göre, 21 Mart gecesi her ailenin erkek olan reisleri toplanmakta, khal adını verdikleri dini bir merkezde bir kuzuyu okumaktadırlar. Hoca veya Ogan adı verilen dini önderlerin merasim sonrasında bu kuzudan parçalar kestiği ve bu parçaların her aileye dağıtıldığı ifade edilmektedir. Ancak kadınlar bu merasimde yer almamaktadır ve cinsel bir ritüel uygulanmamaktadır. Ancak diğer cemaat üyeleri gözleriyle görmedikleri halde, aile büyüklerinden, bu şekildeki dini bir merasimin 20. yüzyılın başlarına kadar yapıldığını duyduklarını, ancak daha sonra Kapancılar grubunda bu hadisenin o zamanki cemaat ileri gelenlerinden olan tüccar Ata Efendi ile Halil Ali Efendiler tarafından kaldırıldığını belirtmektedirler. Tabii bu konu tamamen belgelenememiştir. Mum söndü ritüelinin tüm Sabetaycı gruplarda uygulandığına dair elde hiçbir kanıt yoktur ve bunun gerçekliği de tartışma konusudur. Ancak bu iddialar tarihte cemaat üyelerinin daha da içe kapanmalarına yol açmıştır. Gönül arzu ederdi ki, Sabetaycılığı ele alan araştırmacılar salt dindel bağnazlıkla konuya yaklaşmasalardı ve spekülasyon konusu olacak iddiaları da gerçek gibi göstermeselerdi” demektedir. Evet, Ben Selanikliyim / Türkiye Sabetaycılığı Ilgaz Zorlu – Belge Yayınları Çok Merak Edilen Bir Sabetaycı Ritüeli: ”Mum Söndü”, Sayfa 60-64. İsrail’in ikinci Cumhurbaşkanı (1952-1963) olan tarihçi Itzhak Ben-Zvi (1884-1963), ”The Exiled and the Redeemed” adlı kitabında ”The Sabbateans of Salonica” başlıklı bir bölüme yer vermektedir. Bu eserde, Sabetaycı kökenli olup, Selanik’ten mübadeleyle gelerek İzmir’e yerleşen ve de gerçek anlamda ihtida eden Dr. Ismail Eden adındaki şahıstan öğrendiklerini nakletmektedir. Bu kişiye göre Sabetaycılık hareketi artık tamamen tarihe karışmıştır. Dr. Eden, ”eş değiştirme merasiminin” 1800’lerde Kapancıların lideri olan Derviş Efendi’nin Kabbalah ve Zohar’ı çarpıtarak yorumlamasıyla başladığını, 1870’lere kadar da (Sultan Abdülaziz dönemine dek) uygulandığını duyduğunu belirtmiştir. Fakat bu tarihten sonra Kapancılar zümresinde bu adete son verilmiştir. Kısacası 1683-1800 ile 1870/1900 sonrası bu adet hiçbir Sabetaycı grupta (Yakubiler, Kapancılar, Karakaşlar) ya bilinmiyordu ya da uygulanmıyordu. F. W. Hasluck; Kızılbaşların, namaz, oruç, kadınların örtünmesi ve sünnet vs. gibi hususlarda Sünnilerden ayrıldıklarını; bunlara, domuz yemek, bir yerde toplanıp mum söndürüp kadın değiştirmek gibi ahlak dışı isnadların yapıldığını; bunun yersiz ve bir önyargının mahsulü olduğunu belirtiyor ve bu tür isnadların, Araplar tarafından Zerdüştler; Türkler tarafından Selanik Yahudileri (DÖNMELER); Benjamin Tudela tarafından Dürziler hakkında söylenildiğini de ilave ediyor. Frederick William Hasluck, Christianity and Islam Under the Sultans, I/153. Oxford, Clarendon Press, 1929 Hatırlatmak istediğim bir husus daha var. Bu tür iddialar Boşnakların ataları olan Bogomiller (Hıristiyanların sapkın bir mezhebi) aleyhinde de o zamanki Hıristiyan çoğunluk tarafından öne sürülmüştü. Tarih boyunca çoğunluğu oluşturanlar azınlıklara karşı hep bu tarz ithamlar yöneltmişlerdir. Sabetaycıların bir dezavantajı daha vardı. O da gizlilikleriydi. Gizli bir grubun üyesi çıkıp da ”bu sizin söyledikleriniz doğru değil” diyemezdi. Çünkü o zaman kendisini o grubun üyesi olarak tanıtmış olurdu. Bu durum da başını derde sokardı. Bu yüzden azınlıklara karşı, üstelik kapalı cemaatlere karşı bu tür iftiralar daha kolay yakıştırılmaktadır. İddialar karşısındaki sessizlikleri de iddiaların doğru olduğunun kanıtı olarak görülmek istenmektedir. Malum, “sükut ikrardan gelir” düşüncesi. Bektaşiler de uzun zaman boyunca gizli kalmayı tercih ettiklerinden onlar da bu tür suçlamara maruz kalmışlardı. Gördüğünüz gibi, Yahudiler değil üzerini örtmek, bizzat kendileri Sabetaycılar hakkındaki bu iddiaları gündeme getirmektedirler. Böyle bir merasim 100-130 yıl öncesine kadar uygulanmış olsaydı bile, ki bunun gerçekliği bile tartışmalı, bizlerin bugünün Sabetaycı kökenlilerini 5 nesil öncesinde son bulmuş bir adet yüzünden suçlamamızın doğru olmayacağı kanaatindeyim. Saygılarımla, Pavlus   ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

	Irken Yahudi Olmakla Dinen Yahudi Olmak Arasında Fark Yok

Sayın Ali Rıza Saklı Bey,
Mesajınız
için çok teşekkür ederim. İşte sadece fikirlerimizle, birbirimizi
kırmadan da diyalog halinde olabileceğimizi ispatladık. Bundan dolayı
çok sevindim.

Size bahsettiğiniz konuda bildiklerimi ve fikirlerimi ileteyim. Fakat önce Ilgaz Zorlu beyle yapılan
bir röportajdan alıntı yapmama izin verin.
http://www.matbuat.com/konular/soylesiler/ilgaz1.htm (Sayfa açılmıyor) Alternatif Link

”Endülüs’te
bundan 500 sene evvel Türkiye’ye gelmemiş, orada kalmış,
Hıristiyanlaşmış fakat Yahudi geleneklerini sürdürmüş insanlar var.
Bunlara Hıristiyan dönmeleri, yani konverzo denir. Sabetay Sevi ile de
bir ilgileri yoktur. Ancak onlar İsrail’de Yahudi kabul edilirler.

Yahudiliğe dönecekleri zaman Giyur li Humra denilen bir işleme tâbi
tutulurlar. Siz sinanoga gidersiniz orada basit bir dua okunur, ruhun
temizlenmesi için bir banyoya girer çıkarsınız ondan sonra Yahudiliğe
geri kabul edilirsiniz. Bu uygulanan bir dine dönüş merasimidir. Benim
istediğim tek şey Türkiye’li Sabetaycılara da bu giyurun uygulanması.
Bizim İspanyol konverzolarından bir farkımız yok ki.

Sabetaycıların
İspanyol konverzolarından çok farkı var. 1391-1492 yılları arasında
Katolik İspanya’sında zorla Hıristiyanlaştırılan yüzbinlerce Yahudi
vardı. Ölüm tehdidiyle dinlerini değiştirmek zorunda kalmışlardı. Ama
içlerinden pek azı – birkaç bin – bugüne kadar geleneklerini devam
ettirip, inançlarını korumuşlardır. Orada zorlama var. Burada ise
Sabetaycılar gönüllü bir şekilde Yahudiliği terkedip 1683 yılında
”Müslüman” olmuşlar, Sabetay Sevi gibi birini Mesih kabul etmişler,
Yahudiliğe uymayan ritüeller geliştirmişler, mistisizmle harmanlanmış,
gnostik özelliklere sahip yepyeni bir din vücuda getirmişlerdir. Belki
de İslamiyete geçmelerinin teolojik bazı nedenleri vardı. Ama bu durum
sonucu değiştirmez. Ataları zorla Yahudilikten çıkmış olanların torunu
ile ataları gönüllü bir şekilde Yahudiliği terketmiş olan iki grubun
arasında dönmelik dışında hiçbir benzerlik yoktur.

Dolayısıyla
onlara uygulandığı söylenen Giyur li Humra işleminin Sabetaycılara da
uygulanmasını talep etmek mantıksızlıktır. Ilgaz beyin hatası burada
olmuştur. Ilgaz Bey, ayrıcalıklı bir işleme tabi tutulup, daha kısa
yoldan Yahudi dinine geçmek istemişti. Yani Yahudi soyundan gelmesinin
kendisine bir avantaj sağlayacağını umuyordu. Giyur li Humra işlemini
kendisine bir hak olarak görüyordu. Ama bu işlem sadece zorlanarak
Yahudiliği terkeden ve de inançlarını koruyarak Yahudi dinine tekrar
dönmek isteyen kişiler için yapılıyor. Fark burada.

Yoksa
Halakhah’ya (Yahudi şeriatı) göre ”ırken” Yahudi olanlarla ”sonradan”
Yahudiliği benimseyenler arasında hiçbir fark yoktur. Bir eğitimin
sonucunda bir sınavdan geçersiniz, dinin icaplarını yerine getirirsiniz
ve Yahudi olursunuz. Yahudiliğe ihtida eden ‘giyyur’ kimse Halakhah’ya
göre tamamen Yahudi sayılır. İmtiyazlı Yahudi, imtiyazsız Yahudi
kavramları yoktur. Sadece Yahudi kavramı vardır.

Sonuçta,
Ilgaz bey, İsrail’de Yahudi dini eğitimi gördüğü için, mahkeme
kararından sonra, Hahambaşılıkça da Yahudi dinine kabul edilmiştir.
Size Türkiye Yahudilerinin tek gazetesi olan Şalom Gazetesi’nin
makalesini gönderiyorum.
http://www.salom.com.tr/07022001/toplum.htm#2

Sabetaycılıktan Museviliğe
”1998 yılında yayınlanan “Evet Ben Selanikliyim – Türkiye Sabetaycılığı” adlı kitabıyla kamuoyunun gündemine gelen
Ilgaz Zorlu, nüfus kağıdının din hanesine Musevi yazılması için açtığı davayı kazandı.

Yıllardır
Yahudi olmak için mücadele veren zorlu İstanbul 9. Asliye Hukuk
Mahkemesi’nin kararı sonrasında Türkiye Hahambaşılığı tarafından
Yahudiliğe kabul edildi. İsrail’de Yahudi dini eğitimi gören Ilgaz
Zorlu, Türkiye’de Yahudiliği seçen ilk Sabetaycı oldu.”
Bir
de şunu ilave edeyim. Yahudilerde ”seçilmiş ırk” kavramı kesinlikle
yoktur. Bir seçilmişlik duygusu vardır. Ama bu her üç tektanrılı din
için de geçerlidir. Yahudiler kendilerini ”seçilmiş halk” olarak
görürler.
http://www.turkishguides.org/TR/GuidesOnly/BakiAdam.asp (Sayfa açılmıyor) Alternatif Link

”Seçilmişlik fikri, Yahudileri tarih boyunca daima diğer milletlerden
farklı kılmıştır. Yahudiler, her türlü baskı ve zorlama karşısında
millî ve dinî kimliklerini bu fikir sayesinde koruyabilmişler ve
ideallerini canlı tutmuşlardır. Bu sayede onlar, yaklaşık iki bin
yıllık sürgün hayatından sonra, 1948′de kutsal topraklarda bağımsız bir
Yahudi devleti kurmayı başarmışlardır.

Dindar
Yahudiler, seçilmişliği bir imtiyaz değil, külfet olarak görürler.
Çünkü, tarlanın nasıl ekilip biçileceğinden, elbisenin rengine ve
biçimine kadar hayatın her alanını kurallara bağlayan bir dini yaşamak
ve yaşatmak zorunda olduklarını düşünürler.

Yahudilerin
bu seçilmişliği, Kur’an-ı Kerim’de Bakara Suresi 47. âyette de söz
konusu edilmektedir. Allah Yahudilere, bir zamanlar kendilerini
seçtiğini, diğer milletlere üstün kıldığını ve onlara çeşitli nimetler
verdiğini hatırlatmaktadır.”

Yahudiler, Conservative, Orthodox,
Reform, Reconstructionist vs. gibi, birbirinden çok farklı inançlara
sahip, her biri Tevrat’ı bambaşka yorumlayan değişik mezheplere
bölünmüştür. Zaten Yahudilerin büyük çoğunluğu için dinin bir önemi de
kalmamıştır. Amerika’da, Batı Avrupa’da, Rusya’da, İsrail’de yaşayan
Yahudilerin büyük çoğunluğu laik, seküler bir görüşe sahiptir. Yani
Tevrat’ta ne yazdığı umurlarında değildir. Bu yüzdendir ki her toplumın
içerisinde hızla, gönüllü bir şekilde asimile olmaktadırlar.
Amerika’daki Yahudilerin %55’i Hıristiyanlarla evlenmektedir. Çocukları
da dinsiz yetişmektedir.

Yani
3,300 yıl önce yazılmış Tevrat, onları hiç ilgilendirmemektedir. Bugün
İsrail’de yaşayan fanatik Ortodoks Yahudiler, İsrail’in kendi
meşruiyetini sorgulayıp, Siyonizmi lanetlemektedirler. Çünkü, onlara
göre Mesih gelmeden İsrail kurulmamalıydı. Laik Yahudiler dindar
Yahudilere nefretle bakmaktadır. Sefarad Yahudileri ile Aşkenaz
Yahudilerinin her biri kendisini diğerinden üstün görmekte, aralarında
sürekli anlaşmazlık çıkmaktadır. Zenci Yahudiler, diğer Yahudilerin
kendilerine kötü muamele ettiğine inanmaktadırlar. Yani yekpare bir
Yahudilik yoktur.

Sizin
linkte yolladığınız ayetleri okudum. Tekrar söylüyorum. Cımbızla seçip,
metnin bütünlüğünden koparttığınızda ayetleri dilediğiniz gibi
yorumlamanız mümkündür. Harun Yahya da hep bunu yapmaktadır. Devamlı
bir evham, korku, paranoya refleksi içinde sadece görmek istediği
ayetleri görüp, onlardan sonuçlara varıyor. Sürekli komplo teorileri
üretip, Yahudi düşmanlığı yapıyor. Bunun tek nedeni Yahudilerin dünya
çapında iyi mevkilere gelmelerinin kendisinde yarattığı eziklik ve
kıskançlık duygusu olmalı diye düşünüyorum.

Yahudilerin,
sayılarının çok üzerinde bir etkiye sahip olmalarının yalnızca tek bir
nedeni vardır. O da eğitime verdikleri olağanüstü önem. Neredeyse tüm
Yahudiler birkaç dili rahatlıkla konuşabilen, kozmopolit, üniversite
mezunu, kültürlü, eğitimli, meslek sahibi insanlardır. Bu durum da
doğal olarak onların toplum içinde çabucak sivrilmelerine ve devamlı
gözönünde bulunmalarına yol açmaktadır.

Baruch
Spinoza, Ludwig Wittgenstein gibi filozoflar, Sigmund Freud,
psikanalistliğin kurucusu, Albert Einstein, İzafiyet Teorisinin mucidi,
Franz Kafka, Marcel Proust gibi yazarlar, Henry Kissinger ve Madeleine
Albright gibi Amerikan Dışişleri Bakanları, George Lucas ve Steven
Spielberg gibi film yönetmenleri, George Gershwin ve Mendelsohn gibi
müzisyenler hep Yahudi kökenlidirler. Sonuçta Yahudiler insanlığa büyük
katkılarda bulunmuş bir topluluktur. Hz. İsa da, Hz. Musa da Yahudi
değiller miydi? Saygılarımla,

Pavlus   ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ben Mason da Değilim Sayın Laz Uşa,

Site içinde kelime ara

Sizi tanımıyorum ama yazınızdan mert bir kişi olduğunuz izlenimini edindim. Yine de bazı şeyleri açıklamak gereği duyuyorum. Siz de Ali Rıza bey gibi benimle ilgili rastgele iddialarda bulunuyorsunuz. Eleştirdiğiniz kişiyle aynı yanlışa düşüyorsunuz. Eğer mason olup olmadığımı merak ediyorsanız doğrudan bana sormalıydınız. Daha önce de belirttiğim gibi mason olmak suç değildir. Masonluk yasal bir topluluktur. Türkiye’de faaliyet gösteren her cemiyet gibi, Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar Büyük Locası’nın da üye listeleri ve çalışmaları T.C. İçişleri Bakanlığı’nın denetimi altındadır.1 Fakat ben mason değilim. Olsaydım söylemekten çekinmezdim. Masonluk hakkındaki bilgilerim, okuduğum bir iki kitaptan öğrendiklerimle sınırlıdır. Bu arada adımı açıklamak zorunda değilim. Etnik kökenim illa da birilerinin ilgisini çekiyorsa açıklayayım. Babam, Batı Trakya göçmeni Müslüman bir Türk, annem ise İrlandalı kökenli Protestan bir Amerikalıdır. Pavlus adlı nickim ise Paul olan ikinci ismimin Türkçeleştirilmiş halidir. Esas adım da Burak’tır. Daha fazla ayrıntı vermeye lüzum görmüyorum. Ben bir Türk’üm. Türklüğümü de hiçkimseye tartıştırmam. Atatürk’e Ulu Önder dediğimde, buradaki ulu sıfatını, erdemleri bakımından büyük olan, saygı duyulacak kişi manasında kullanıyorum. Yoksa Atatürk’e ilahi bir sıfat yakıştırıyor değilim. Türklerde bilirsiniz ki Ulu Hakan diye bir terim vardır. Buradaki Ulu kelimesi nasıl kullanılıyorsa ben de öyle kullanıyorum. Gelelim, Atatürk’ün babası Ali Rıza Efendi’nin Arnavut asıllı oluşuna. Ben de çeşitli kaynaklardan Ali Rıza Efendi’nin ailesinin Arnavutların yoğun olarak yaşadıkları Makedonya’nın batısındaki bir bölgeden Selanik’e göç etmiş kişiler olduklarını okudum. Bu bilgi, eğer doğruysa, Atatürk’ün Sabetayci kökenden gelmesinin kuvvetle muhtemel olduğu yönündeki argümanımı çürütmemektedir. Çünkü, Sabetayciların tümü Selanik’te ikamet etmiyordu. Doğru, bu şehir, Sabetayciların en yoğun olarak yaşadıkları şehirdi ama Balkanlarda, Arnavutluk’ta, Makedonya’da, Üsküp’te, Berat’ta, Ülgün’de, Sofya’da, İzmir’de, Edirne’de, İstanbul’da, Bergama civarında da Sabetaycilar vardı. Ama biraz merkezden uzak kaldıklarından, Selanik’teki gibi güçlü bir topluluk değildiler. Sayıca da daha azlardı. Bugün Berat ve Ülgün’de araştırma yapan tarihçiler, bu şehirlerde Arnavutlaşmış Sabetayci asıllı insanların yaşadıkları köyler bulmuşlardır. Ancak bu kişiler asimile olmuş ve Sabetaycılığı unutarak, Bektaşi mezhebine girmişlerdir. Hatta 1965 yılına kadar, Sabetay Sevi’nin Arnavutluk’ta olduğu sanılan mezarına bazı Bektaşilerin topluca ziyaret ettikleri ortaya çıkarılmıştır.2 Dolayısıyla, Itamar Ben Avi adındaki, Filistinli Yahudi gazetecinin anılarında yer alan ve Atatürk’ün “ben Sabetay Sevi’nin soyundan geliyorum” şeklindeki açıklamasını yalanlayan bir kanıt değildir ifade ettiğiniz husus. Atatürk’ün babasının ailesi, bulundukları küçük yerleşim biriminden taşınarak, dindaşlarının yoğun oldukları ve daha iyi geçinme şartları vaat eden Selanik şehrine yerleşen kişiler olabilirdi. “Zübeyde hanım Yahudi olsaydı oğlunu İslami bir okuldan alıp modern eğitim veren Sabetaycı bir okula göndermek isteyen kocasına karşı çıkar mıydı?” diyorsunuz. Nihayet karşıma mantıklı argümanlarla çıkan birisini buldum. Hakikaten çok sevindim. Birilerinin bu tarz sorular yöneltmelerini bekliyordum uzun zamandır. Faruk Bey’e ilettiğim mesajımda da belirttiğim gibi “Atatürk en azından babası tarafından Sabetayci kökenlidir.” 3 İlk mesajımda gönderdiğim İngilizce makalede de zaten Atatürk’ün yalnızca babası tarafından gizli-Yahudi / Sabetayci kökenli olduğu iddia edilmektedir. Annesi Zübeyde Hanım’dan bahsedilmemektedir. 4 Dediğiniz gibi Yahudilikte kan anne tarafından taşınır. Eğer Zübeyde Hanım da Sabetayci değil idiyse, Atatürk’ün, Sabetaycilar tarafından Yahudi kabul edilmesi imkansızdı. Bildiğiniz gibi Sabetayci olmayanlarla evlenen gençler cemaatten ihraç edilirdi. Bu rastlanmayan bir durum değildi. Osmanli Bakanlar Kurulu, 29 Aralik 1891’de Selanik’teki Sabetayci (Avdeti) bir kızın babasının muvafakatı olmadan da Müslüman bir gençle evlenmesi geçerli sayıyordu. 7 Bakınız: (Tarih ve Düsünçe dergisinin Temmuz 2000 sayısı) Kimbilir arşivlerde daha bu tür ne kadar belge gizlidir. Karışık evlilikler asimilasyonun doğal bir sonucu olarak artış gösteriyordu. İzmir’in Yunan işgalinden hemen sonra, İstanbul’da Sultanahmet Mitinginde ateşli bir konuşma yapan, Türk Ocaklarında faal çalışmalarda bulunan, Milli Mücadele yıllarında kendisine onbaşı ünvanı verilen, kadın hakları savunucusu ve roman yazarı Halide Edip Adıvar’ın (1883 - 1964) babası da Sabetaycıydi. 5 Babası, II. Abdülhamit devrinde Reji Naziri olan Mehmed Edip Bey idi. Sabetayciların Yakubi kolundan geliyordu. Sabiha Sertel adlı ilk kadın gazetecilerimizden biri olan şahıs da Sabetayci kökenli olmasına rağmen cemaatinin dışından bir evlilik yapmıştı.6 Maliye Nazırı Cavit Bey’in de eşi kendi cemaatinden değildi. Yani asimilasyon daha o yıllarda bütün hızıyla sürüyordu. Kısacası 1800’lerin sonları ile 1900’lerin başları , artık cemaat içi evlilik anlayışının yıkıldığı bir zaman dilimine denk geliyordu. Bu durumda, Atatürk’ün yalnızca babası tarafından Sabetayci kökenli olması ihtimal dahilindedir. Kimsenin Sabetayci olduğuna dair GERÇEK bir belge yoktur. Nasıl olabilir ki? Bu insanlar 1683 yılında Yahudiyken İslama geçmişlerdir. Yüzyıllar boyunca kendi aralarında evlenmişler, kültürlerini, gelenek ve göreneklerini bir nesilden diğer nesle aktarıp durmuşlardır. Hatta, “Evet, Ben Selanikliyim” adlı kitaba göre de 1870’li yıllara değin evlerinde Ladino denilen Yahudi İspanyolcasını, dışarıda ise Türkçe konuşmuşlardır. Daha sonra da bütünüyle Türkçe kullanır hale gelmişlerdir. Sabetaycilar tarihte kendileri hakkında sır vermeyen, ellerindeki kaynaklar ve belgeler neredeyse kimselere ulaşamamış gizli, içine kapanık bir cemaat olarak yaşamıştır. Selanik’te ikamet eden ve Müslüman kabul edilen cemaatin yarısından fazlası Sabetayci kökenliydi. Selanik’teki nüfus kayıtları insanları, Sabetayci, Yörük, Arnavut, Pomak, Çerkez, Boşnak, Çingene diye ayırmıyordu, hepsini “Müslüman” olarak kayda geçiriyordu. O yıllarda, dini cemaatlere aidiyet , etnik kimliklerden daha önde geliyordu. Bu durumda, İsmail Cem’in Sabetayci kökenli olduğunun belgesi nerededir? Belgesi yoktur. Sadece söylentilerden, rivayetlerden, etrafta dolaşan laflardan onun Sabetayci kökenli olduğunu duyup doğrudur diye varsayıyoruz. Eğer kuzini Nükhet İpekçi hanım televizyona çıkıp, bu bilgiyi onaylamasaydı, nereden, nasıl öğrenebilecektik? Sabetaycilar çok esrarlı bir topluluktur. Zaten ilgi çekmelerinin nedeni de bu. Ancak onların zaviyesinden bakıldığında bu gizliliğe hak vermemek mümkün değildir. Baksanıza, forumdaki bir kişi, eğer Atatürk’ün Sabetayci kökenli olduğu ortaya çıkartılırsa, evinde asılı duran resmini çöpe atacağını söyleyebiliyor. Bir grup insanı günah keçisi yapar, düşman ilan eder, kin ve husumet beslersek tabii ki, o kişilerin de kendilerini savunmak ve geleceklerini sağlam altına almak amacıyla bu kökenden geldiklerini inkar etme yoluna gideceklerini anlayabiliriz. Bu arada, bir konuya açıklık getirmek gerekiyor. Bu yüzyılın başından itibaren gittikçe artan bir hızla, Sabetaycilar Türk kimliği içinde asimile olmaktadırlar. Bu süreç, daha önce ifade ettiğim tanıklıkları nazarı itibare alırsak artık tamamlanmak üzeredir.8 http://philtar.ucsm.ac.uk/encyclopedia/judaism/shabb.html‘de yer alan bilgiye göre kala kala Sabetaycilik dinine mensup 3,000 kişi kalmıştır. Diğer Sabetayci kökenli kişiler ki – sayılarının 40,000’i geçmediği tahmin edilmektedir – kendilerini Müslüman olarak tanımlamaktadırlar ve %70 civarında karışık evlilikler yaparak tarih sahnesinden çekilmektedirler. Çoğu ise seküler bir hayat tarzı içinde yaşamaktadır. Bu kadar küçük bir topluluğu gözümüzde büyütmemiz, her yanlışın ve problemin ardında onları suçlayışımız akıl dışı bir realite. Atatürk’ün masonluğu konusuna da değineyim. Atatürk’ün Fransız Obediyansına bağlı Veritas(Fazilet)locasına girdiği bilgisi pek çok kaynakta yer almaktadır. Daha önce de söylediğim gibi seneler evvel Ceviz Kabuğu programına katılan bir mason, locanın adını vermeden, Atatürk’ün Selanik’teki bir locaya girdiğini ve kısa bir zaman sonra da ayrıldığını belirtmişti. Sizin duyduğunuz söylentiyle bu bilgi paralellik arzetmektedir. Belki de Atatürk mason olmuş, fakat mason kalmamıştır. Bu pekala mümkündür. Fakat, Ali Rıza Bey gibi, daha baştan Atatürk mason değildir, olamaz da, bu bir hakarettir türü yaklaşımlar doğru değildir. Nasıl kendi görüşlerinden bu kadar emin olabiliyor anlamıyorum. Daha arşivlere bakmadan bir karara varmak mümkün değildir. Bu arşivler de Fransa’da bulunmaktadır. Hepsi de tasnif edilmemiştir ve bazı bilgiler de gizli tutulmaktadır. O halde kaynakları gözden geçirmeden, Atatürk’ün ne mason olduğuna ne de olmadığına dair sağlıklı bir karar vermek şimdilik imkansızdır. Saygılarımla, Pavlus

	Notlar: 1) http://www.mason.org.tr/anahat.html 2) http://www.amyisrael.co.il/europe/albania/ 3) http://www.f16.parsimony.net/forum27628/messages/1585.htm 4) http://www.f16.parsimony.net/forum27628/messages/1517.htm 5) http://www.sabetians.com/sonuc.html 6) Yıldız Sertel, ‘Annem’ adli kitabı (YKY) 7) http://www.f9.parsimony.net/forum12963/messages/14545.htm http://philtar.ucsm.ac.uk/encyclopedia/judaism/shabb.html